ترجمه : 51 [ چه خوب بود اى محمّد ] اگر ميديدى كه فرشتگان بهنگام خود بكافران رسيدند و بر پشت و چهره شان ميزدند و [ مىگفتندشان ] آزار آتش سوزان بچشيد 52 اين آزار بسزاى آن بود كه خود ز آن پيش كرده بوديد نه كه خدا ستمكار بندگان باشد 53 [ كه كار دوران زندگىشان ] بمانند روش فرعونيان و مردم پيش از ايشان بود كه بآيات خدا و نشانه هاى حقّ كافر شدند و خدا بسزاى گناهانشان گرفتارشان كرد كه البتّه او تواناى سخت آزار است اين سزا و گرفتارى نه از آن است كه خدا بهره اى بمردمى رساند و دگرگون مىكند كه خود آنچه در آنان بود دگرگون كردند [ چه خرد و رهنما داشتند و رها كردند ] و خدا شنوا است و دانا [ بسزاى بدكاران ] چنان كه مردم فرعون و آنان كه پيش از ايشان بودند نشانه هاى پروردگار خود را دروغ شمردند و ما يكبارگى بسزاى گناهانشان نابودشان كرديم و مردم فرعون را به آب فرو برديم كه همگىشان ستمكار بودند . سخن مفسّرين : « إِذْ يَتَوَفَّى » 51 مجمع : ابن عامر با دو تاء . « تتوفّى » خوانده است و ديگران با ياى اوّل و تاء دوّم خوانده‌اند . كشف الأسرار نوشته است : مرگ بر چهار قسم است : ( مرگ اهانت و لعنت ، و مرگ حسرت و مصيبت ، و مرگ تحفه و كرامت ، و مرگ خلعت و مشاهدت ) مرگ لعنت مرگ كافران است ، و مرگ حسرت مرگ عاصيان است و مرگ كرامت مرگ مؤمنان است ، مرگ مشاهدت مرگ پيغمبران است مرگ لعنت را گفت « وَلَوْ تَرى إِذْ يَتَوَفَّى الَّذِينَ كَفَرُوا » . « يَضْرِبُونَ وُجُوهَهُمْ » 51 طبرى : ابن عبّاس و مجاهد و ديگر مفسّران اوّل گفته‌اند : مقصود روز بدر است كه ملائكه بر عقب كافران ميزدند ، و مردى از پيغمبر پرسيد كه چه علامتى در پشت ابو جهل بوده است كه مانند بند كفش به چشم من آمد ؟ فرمود : آن اثر ضربت ملائكه است . « كَدَأْبِ آلِ فِرْعَوْنَ » 53 مجمع : جهت تكرار اين جمله : ممكن است اول براى استحقاق عذاب آخرت باشد و دوم براى يادآورى گرفتارى دنيا ، بعضى گفته‌اند :